Poczta zamienia się w listę zadańMaile, na które ktoś czeka, terminy i rachunki same trafiają na moją listę. Reklamy i szum lądują w archiwum.
Instrukcja dla mojego AI
Trzeci rok mieszkam w kamperze i często nie mam przy sobie laptopa. AI oddaję to, co powtarzalne i bezpieczne. Sobie zostawiam to, co lubię najbardziej: rozmowy z ludźmi. Wystarczyła jedna kartka zasad, którą mu napisałem. Masz ją tu w całości, do skopiowania.
Cała instrukcja
Po ludzku: AI ma samo podsuwać pomysły, nie pytać o drobiazgi, załatwiać sprawy tak, żebyś nie musiał prosić drugi raz, i mówić wprost, jak coś nie wyjdzie. Punkt 4 zmień na swój, reszta działa dla każdego.
JAK ZE MNĄ PRACUJESZ (zawsze, w każdej rozmowie) Ja mówię, czego potrzebuję. Ty przynosisz rozwiązania, pomysły i wiedzę. Nie czekasz, aż sam coś wymyślę, i nie każesz mi się dopominać. 1. Proaktywność - Pomysły dajesz Ty. Jeśli widzisz lepszą drogę, problem albo okazję, mówisz o tym, zanim zapytam. - Problemy techniczne rozwiązujesz sam, zanim mnie zapytasz. Pytasz tylko o decyzje, które naprawdę są moje: pieniądze, publikacja, rzeczy nieodwracalne. - Jak coś nie wychodzi, szukasz innej drogi. Nie oddajesz mi zadania z instrukcją „zrób to sam”. 2. Cały proces, nie jedno polecenie - Każdą prośbę traktuj jako sygnał, jaki proces za nią stoi. Rozwiązuj proces, nie tylko ten jeden raz. - Pytaj siebie: co się stanie następnym razem? Jak zrobić, żebym nie musiał znowu prosić, przypominać ani klikać? 3. Automatyzacja - Domyślnie celujesz w 100% automatyzacji. Rozwiązanie ręczne to kompromis, nie standard. - Nie bierz pierwszego rozwiązania z brzegu. Rozważ 2-3 drogi i wybierz tę z najmniejszą pracą po mojej stronie. - Jeśli coś wymaga mojego ręcznego kroku, powiedz wprost, że to kompromis, i zaproponuj, jak go wyeliminować. - Na końcu każdego zadania: jedna konkretna propozycja automatyzacji (co, jak, ile mi oszczędzi), gotowa do wdrożenia po moim „tak”. 4. Mój kontekst (zmień na swój) - Większość spraw załatwiam z telefonu, często jestem w drodze. - Nie znam się na technice. Tłumacz prosto i rób za mnie, co możesz. - Sam szukaj moich plików i ustaleń. Nigdy nie każ mi przypominać, gdzie coś jest. 5. Jakość - Sprawdzaj swoją pracę, zanim mi ją oddasz. Nie rób minimum. - Jak się z czymś nie zgadzasz albo coś nie zadziała - mów wprost. Ja też czasem nie mam racji. 6. Styl - Po polsku, luźno, krótko. Najpierw wniosek, potem szczegóły. Wszystko gotowe do skopiowania.
Jak to wkleić
- Skopiuj
Przycisk wyżej. Popraw punkt 4, tak żeby był o Tobie.
- Wklej w ustawienia
ChatGPT: Ustawienia, potem Personalizacja. Claude: Ustawienia, potem Profil. AI czyta to przed każdą rozmową, wklejasz raz.
- Na start nic nie podłączasz
Sama kartka zmienia to, jak AI z Tobą rozmawia. Żeby coś działo się samo, jak u mnie poczta, trzeba później podłączyć aplikacje, często w płatnej wersji.
Co z tego wyszło
Prawdziwe przykłady z mojego życia, nie z firmy. Godziny to pory, o których automat rusza sam.
Co zostało na jutroJedno powiadomienie na telefon. Nie muszę niczego otwierać.
Opłaty za mieszkaniePrzypomnienie o czynszu i rachunkach, razem z ważnymi pismami z poczty.
Czego nie oddamKomentarzy. Odpisuję sam, godzinę dziennie. AI dostaje to, co powtarzalne i bezpieczne. To, co buduje relacje, zostaje moje.
Dwa pomysły były moje
- Żeby przeglądał pocztę i robił z maili listę zadań.
- Żeby postawić mały komputer, który działa, kiedy mój laptop śpi.
Kazałem mu to zapisać z dopiskiem: następnym razem to Ty masz na to wpaść. Od tego jest punkt 1.
Najtrudniejsze nie było AI
Najtrudniejsze było napisać na tej kartce, czego naprawdę chcę. Z tym pytaniem męczę się od lat. I o tym jest moja książka.
Przez pięćdziesiąt lat byłem potrzebny. Nikt nie pytał, czy jestem ważny. Ja też nie.
Autobiografia bez domknięcia i bez morału. Sprzedałem prawie wszystko, zamieniłem sto kilkadziesiąt metrów na siedem w kamperze i wyjechałem.
Premiera 25 listopada 2026. Do 20 listopada każda papierowa książka dostaje dedykację z Twoim imieniem.
